Kluyskens, Joseph

Jozef Kluyskens (1771–1843) was een invloedrijke Gentse chirurg, hoogleraar en rector van de Universiteit Gent. Hij speelde een sleutelrol in de ontwikkeling van de moderne geneeskunde in Vlaanderen.

Hij was de zoon van een chirurgijn, die liever had dat hij goudsmid werd. Kluyskens koos echter zelf voor de geneeskunde: hij ging in de leer als chirurgijn en volgde lessen aan het Gentse medisch college. Nadien deed hij waardevolle ervaring op op het slagveld, wat zijn medische kennis en praktijk sterk vormde. [nl.wikipedia.org]

Na deze periode vestigde hij zich in Gent, waar hij hoofdchirurg werd in het ziekenhuis en tegelijk les gaf aan het Medisch College. Hij bouwde bovendien een bloeiende praktijk uit en engageerde zich ook politiek als lid van de gemeenteraad.

Toen de Universiteit Gent in 1817 werd opgericht, behoorde Kluyskens tot de eerste kern van hoogleraren, samen met onder meer Van Rotterdam, Verbeeck en Kesteloot. Hij gaf er verschillende vakken, waaronder:

• Chirurgiae institutiones (theoretische lessen chirurgie)
• Chirurgiae clinicae et operationes chirurgicis (klinische chirurgie en operaties)
• Ars obstetricia (verloskunde)

Kluyskens wordt vaak omschreven als de figuur die de overgang belichaamt van de oude chirurgijn naar de moderne chirurg: hij maakte van chirurgie een wetenschappelijke discipline. Daarom wordt hij wel gezien als “de laatste chirurgijn en de eerste chirurg” in de moderne betekenis van het woord.

Hij werd uiteindelijk ook tweemaal rector van de Universiteit Gent en bleef tot aan zijn overlijden een invloedrijke figuur in de medische wereld. [archit.ugent.be 22/06/2026]